അപരിചിതന് ആ കുട്ടിയില് ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നത് സ്വാഭാവിംക,കുഞ്ഞിനെ അടുക്കലേക്ക് വിളിച്ച് അച്ചന് അവന്റെ മുതുകില് തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു,ഇത് മോന്റെ കൂട്ടുകാരന് വൈശാഖിന്റെ അച്ചനാണ്,
ഭയം കണ്ണുകളില് നിന്നും മാറുന്നത് അയാള് കണ്ടു,
ഇങ്ങടുത്തു വാ,അവന് അനുസരിച്ചു,കീറിയ നിക്കറിനകത്തുകൂടെ ചൂണ്റ്റുവിരല് കൊണ് ജനനേന്ദ്രിയത്തില് തൊട്ടയാള് അവനെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തി,ചുമലുകള് ഉയര്ത്തി കണ്ണുപൂട്ടി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചപ്പോല് അയാളും ചിരിച്ചു,
അവന്റെ അച്ചന് ദ്ര്ധിപ്പെട്ട് ആരുടെയോ കുപ്പായം തയ്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതില് ശ്രദ്ദിക്കുകയാണ്,
അയാളുടെ ആവശ്യത്തോട് അനുകൂല സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്ന അച്ചന്റെ സംസാരത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ അവന്റെ കണ്ണുകളില്നിന്നും ആരെയും ശല്യപ്പെടുത്താതെ രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണുനീര് അവന് തുടച്ചു നീക്കി, കലങ്ങിയ കണ്ണുമായ് ആ പെട്ടിക്കിടയിലേക്കവന് നോക്കി നിന്നു,ചുവപ്പില് കള്ളികളുള്ള തുന്നലുകള് വീഴാത തുണി,എത്ര ദിവസമായി അതവിടെ കിടക്കുന്നു,ഇന്നും അച്ചന്,അവന് കരച്ചിലടക്കാനായില്ല,
അച്ചന് ഇപ്പം വരാം, മോന് വീട്ടി പോയ്കോ അച്ചന് വരുമ്പോള് നിക്കറും കുപ്പായവും തയ്ച്ച് കൊണ്ടുവരും കേട്ടോ,
എത്ര ദിവസമായി കേല്കുന്നു,
നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാരങ്ങ മിഠായി നാവിനു മധുരം നല്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല,അപരിചിതന് കഴുത്തില് കെട്ടിയ ചുവന്ന റിബണ് അവന് അഴിച്ചെടുത്ത് അരീകിലേ കൈതോടിലേക്കെറിഞ്ഞു,കൊച്ചു മീനുകള് കൂട്ടം ചേര്ന്ന് മണത്തുനോക്കി തിരിച്ച് നീന്തി,
മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ പ്രകാശം നേര്പ്പിക്കുമ്പോള് അമ്മ പറഞ്ഞു മോന് കിടന്നുറങ്ങിക്കോ,
അവന് ഉറങ്ങിയില്ല,ഇന്നെനിക്ക് പുതിയ ഉടുപ്പുകള് കൊണ്റ്റുവന്നില്ലെങ്കില് അച്ചനോട് മിണ്റ്റില്ലെന്നവന് തീരുമാനിച്ചു,ഉടുത്തിരുന്ന നിക്കറിന്റെ കീറിയ ഭാഗത്തുകൂടെ കൈകടത്തി അത് വലിച്ചു കീറി,
ചൂട്ടു വെളിച്ചത്തില് ആരൊക്കെയോ നടന്നുവരുന്നത് ജനലയികള്കിടയിലൂടെ കണ്റ്റ അവന് അമ്മയെ വിളിച്ചു,
ആളുകള് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു,
അമ്മയുടെ പൊട്ടിക്കരച്ചില് എന്തിനെന്നറിയാതെ അവനും കൂടെ കരഞ്ഞു,
ചുവപ്പില് പൊതിഞ്ഞ് അച്ചനെ കിടത്തിയിരിക്കുന്നു,അവന് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല,
അവന് വലിച്ചു കീറിയ നിക്കര് അവനിലേ നഗ്നത മറക്കാന് പാകമായിരുന്നില്ല,
